|
|
|
Załęczański Park Krajobrazowy
"Góra Świętej Genowefy"
Na terenie Załęczańskiego Parku Krajobrazowego znajduje się 16
pomników przyrody. Jednym z nich jest "Góra Świętej
Genowefy" (w granicach parku)- najdalej wysunięty ostaniec Jury
Wieluńskiej. Pagór Świętej Genowefy znajduje się w odległości 1
km na zachód od Bobrownik. Zamyka on od zachodu razem z
"Górą Wapno", leżącą po przeciwnej stronie rzeki, 20.
kilometrowy odcinek przełomu działoszyńskiego, stanowiącego część
przełomu doliny rzeki Warty przez Wyżynę Wieluńską. Pagór budują
wapienie skaliste jury górnej. Są to najbardziej odporne na
procesy niszczące wapienie występujące na tym terenie. Wysokość skały
wapiennej to około 10 m. "Góra Świętej Genowefy" swym wyglądem
przypomina trupią czaszkę, czym od wieków inspiruje okoliczną
ludność do tworzenia licznych legend. Pomnik ten stanowi również
niezwykły punkt widokowy,z którego można podziwiać
najpiękniejsze panoramy parku. "Góra Świętej Genowefy" i tereny
ją otaczające to także cenne stanowiska roślinności wapieniolubnej, na
północnym zasięgu jej zwartego występowania. Spotkać tu można
zespół murawy naskalnej z gatunkami wapieniolubnymi i
kserotermicznymi: czosnkiem skalnym (Allium carinatum), rojnikiem
pospolitym (Sempervivum hirtum), ciemiężykiem białokwiatowym
(Vincetoxicum hirundinaria) oraz szczelinowy zespół
wapieniolubnych paproci: zanokcicy skalnej (Asplenium trichomanes),
zanokcicy murowej (Asplenium ruta-muraria). Zespół ten jest
charakterystyczny dla zacienionych i wilgotnych ścianek skalnych czy
głębokich szczelin. Teren wokół pagóra porasta murawa
napiaskowa z: rozchodnikiem ostrym (Sedum acre), macierzanką piaskową
(Thymus serpyllum), kocankami piaskowymi (Helichrysum arenarium),
szczotlichą siwą (Corynephorus canescens).
"Jaskinia Ewy"
Osobliwością jest także "Jaskinia Ewy" (w granicach otuliny) - ostaniec
wapienny. Znajdują się tu dwa pomniki przyrody: "Jaskinia Ewy" -
niewielka jaskinia krasowa oraz cenne stanowisko paleontologiczne z
formami kopalnych zwierząt.
"Sucha struga"
Są
to źródła przykorytowe i korytowe koło Lisowic, którymi
uchodzi woda ze strumienia krasowego Sucha Struga. Strumień ten ginie w
ponorach (łykaczach) około 2 km od rzeki Warty. Jeszcze po II wojnie
światowej uchodził on do Warty płynąc bezpośrednio po powierzchni
gruntu

"Żabi Staw"
Za
pomnik przyrody uznano także "Żabi Staw"( w granicach parku) - wysoko
zawieszony nad dnem doliny rzeki Warty zbiornik wody stojącej. "Żabi
Staw" obfituje w wiele ciekawych gatunków roślin torfowiskowych
oraz związanych ze środowiskiem wodnym. Zbiornik ten najbardziej znany
jest z wielkiej populacji grzybieni północnych (Nymphaea
candida), które podlegają ścisłej ochronie. Nad zbiornikiem
gnieżdżą się ptaki wodne takie jak: łyska (Fulica atra), wodnik (Rallus
aquaticus), perkozek (Podiceps ruficollis), Spotkać tu można także
dzikie kaczki i bekasy kszyki (Gallinago gallinago). Obszary przyległe
do zbiornika obfitują w wiele gatunków płazów. Nazwa
stawu pochodzi oczywiście od żab, których występuje tu kilka
gatunków m.in. żaba moczarowa (Rana arvalis). Z innych
płazów występują ropuchy: ropucha szara (Bufo bufo), ropucha
zielona (Bufo viridis), kumak nizinny (Bombina bombina), grzebiuszka
ziemna (Pelobates fuscus), traszka zwyczajna (Triturus vulgaris).
Pozostałe pomniki przyrody to drzewa bądź grupy drzew.
|