|
|
|
Park Krajobrazowy Międzyrzecza Warty i Widawki
W
Parku Krajobrazowym Międzyrzecza Warty i Widawki ochroną o randze
użytku ekologicznego objętych jest 14 obiektów. Są to
najczęściej oczka wodne bądź bagna oraz skarpa, rzeka i wzgórze,
które wyróżniają się z otoczenia bogactwem
gatunków je zasiedlających.
 „Rzeka Grabia”
- użytek utworzony w 1993 r. obejmujący rzekę w obrębie koryta o dł.
40,6 km. W granicach parku Grabia płynie na odcinku 8,5 km od Kozub do
jej ujścia do Widawki. Dzięki badaniom rozpoczętym w 1928 r. przez
prof. Pawłowskiego i kontynuowanych potem przez kolejnych
naukowców fauna rzeki została dokładnie poznana. Stwierdzono tu
ok. 800 gatunków zwierząt, z czego 80 gatunków było
nowymi dla Polski, a 2 nowymi dla nauki. Najlepiej poznaną grupą
zwierząt są wrotki, których odkryto tu 270 gatunków.
Ponadto w rzece stwierdzono 29 gatunków ryb (m.in. brzanę, kozę
złotawą, jelca, kiełbia i minoga strumieniowego), a z płazów
traszkę zwyczajną i ropuchę paskówkę.
„Dąbrowa II” - utworzony w 1996 r., w pobliżu
Bobrownik na terenie lasów państwowych, zajmuje 0,14 ha. Jest to kompleks
śródleśnych bagien na terasie zalewowej doliny Warty.
„Majaczewice”
- utworzony w 1998 r. w Majaczewicach, pow. 0,42 ha. Jest to pięknie
położona skarpa w miejscu, gdzie Warta płynąc wolnym nurtem tworzy
odnogi, łachy i wysepki. Brzegi rzeki porastają dorodne okazy
wierzb, brzóz i topoli tworzące charakterystyczne, ginące
zadrzewienie rzeczne. Pobliskie drogi polne przebiegają w mini
parowach, których skarpy porośnięte są przez róże, głogi,
tarninę i bzy lilaki.
„Góra Charlawa” - utworzony w 1993 r., obejmuje
wierzchołkową partię pagórka tzw. kemowego, czyli owalnego
w zarysie, o pow. 0,99 ha, przy drodze z Burzenina do Widawy.
Stanowisko roślinności kserotermicznej z wieloma gatunkami chronionymi.
Do niedawna rosła tu sasanka łąkowa, niestety silna presja ludzi
objawiająca się wykopywaniem roślin spowodowała jej zanik. Dobry punkt
widokowy na zachodnią i północno-zachodnią część parku
i terenów przyległych (widoczne wieże kościelne w Strońsku
i Chojnem oraz, przy dobrej widoczności, Sieradz).
„Rembieszów II”
o pow. 4,32 ha, powstał w 1998 r., w łąkach pod Rembieszowem, obejmuje
podmokły teren w trakcie procesu naturalnej sukcesji. Niegdyś
użytkowany jako łąki, z czasem porzucony, zaczął zarastać turzycami,
trzciną, ziołoroślami i olszą. Bez ingerencji człowieka, z biegiem lat
zamieni się w zadrzewienie olszowe i trzcinowisko.
„Kalinowa” - utworzony w 1998 r., zajmowana pow. 1 ha. Podobnie do
poprzedniego obszarem chronionym są podmokłe nieużytki, pozostawione roślinności szuwarowej,
torfowiskowej i bagiennej.
 „Jeziorko”
- utworzony w 1998 r., w pobliżu wsi o tej samej nazwie, pow. 1,34 ha.
W jego bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się zbiorowiska roślinności
wodno - błotnej z gatunkami roślin i zwierząt chronionych. Jest częścią
większego podmokłego obszaru, na którym stwierdzono obecność
m.in. rzekotki drzewnej, kumaka nizinnego, bąka, kszyka, krwawodzioba,
cyranki, płaskonosa, żurawi. Jest to mozaika siedlisk obejmująca oczka
wodne z roślinnością szuwarową, podmokłe łąki i turzycowiska oraz
fragmenty zadrzewień.
„Zamość”
- utworzony w 1998 r., w gminie Sędziejowice, na pow. 1,53 ha. Obejmuje
zespół roślinności torfowiskowej i błotnej. Jest to fragment
torfowiska o charakterze przejściowym i niskim obejmującym ok. 19 ha
pow. Rośnie tu wiele rzadkich i cennych gatunków roślin, m.in.:
modrzewnica zwyczajna, jeżogłówka najmniejsza, pływacz średni.
„Ochle” - powstał w 1998 r., położony w gminie Widawa
na terenie o pow. 2,5 ha. Podobnie jak poprzedni obejmuje zespół
roślinności torfowiskowej i bagiennej rosnącej na torfowisku niskim.
Jest częścią większego obszaru obejmującego zmeliorowane łąki,
turzycowiska oraz laski olszowe i wierzbowe pomiędzy Zabłociem a
Kurówkiem Ochelskim. Spotkać tu można m.in. rosiczkę
okrągłolistną, storczyki, jaskra wielkiego, rdest wężownik, bobrka
trójlistkowego.
"Rembieszów" – utworzony w 1995 r. o powierzchni 14,1
ha obejmuje kompleks bagien śródleśnych, dawne zaniedbane stawy
oraz Rezerwat Korzeń.
"Niechmirów"
- powstał w 1998 r. na gruntach wsi Niechmirów, powierzchnia
1,19 ha. Szynkielów – utworzony w 2000 r. na terenie
Leśnictwa Rychłocice, oddział 26n. Powierzchnia 1,67 ha. Jest to bagno
śródleśne.
"Szynkielów I"
- utworzony w 2000 r. na terenie Leśnictwa Rychłocice, oddział 33g,i.
Powierzchnia 0,75 ha. Jest to bagno śródlesne.
"Szynkielów II" - utworzony w 2000 r. na terenie Leśnictwa Rychłocice, oddział 43c. Powierzcnia 0,5 ha. Jest to bagno śródleśne.
|
